Ten świat nie ma sumienia, ten świat nie chce się zmieniać
On swoje dzieci zjada by karmić swoje pragnienia
Jeśli zapragniesz znowu uciec zawołaj mnie a będę
Ruszymy gdzieś choć sam nie wiem dokąd jeszcze...

Obudź mnie...
Chce lecieć jak na skrzydłach wolności nad ziemią
Chce lecieć nad światem życie zostawić pode mną
Swój strach, łzy troski by promień światła ogrzał
Serce, które zwątpiło w istnienie dobra
Ulecieć ponad wszystko prosto w objęcia aniołów
Lub spłonąć na popiół w jego litości ogniu
Odzyskać wiare straconą, odzyskać radość
By móc w spokoju odejść, spokojnie na zawsze zasnąć

Eldo

Prawda leży na dnie,
a jak naprawdę było - ja wiem i Ty wiesz.
Setki chwil - dobrze pamiętam wszystko,
jakby to wczoraj było. 

Odkąd sięgam pamięcią,
zawsze pod górę coś kazało mi iść.
Miałem radość tak wielką,
chyba przez chwilę mogłem z Tobą być.

Kilka razy mi poleciały łzy,
czasami spać nie mogę - wracam do tych chwil,
gdzie jesteś Ty i o czym śnisz
Ja zastanawiam się czy…

Nie odnajdę nigdy tamtych dni
i nie wrócę nigdy tam.
Nie odnajdę nigdy tamtych miejsc,
choćbym nawet bardzo chciał...

Tabu

Czy istnieje jeszcze droga powrotna? Lepiej byłoby znaleźć nową, ale z Tobą

Lubię słuchać, gdy jest już późno, gdy wszyscy śpią 
Kiedy gwiazdy lśnią 
I jest cichy cały dom, wtedy piszę 
I zagłębiam się w tą ciszę 
To, co słyszę, to jedynie wyobraźnia 
Cienie straszą, odchodzą, kiedy się przejaśnia 
Jest już ciemno, spokojnie, tak jest tylko w baśniach 
Gdzieś za oknem w oddali jakiś pies ujada 
Zapewne ktoś stoi teraz na rozdrożach świata 
Ktoś odkrywa niepojęte sprawy 
Jest już późno, piszę... 
Jeszcze nie śpię 
To nie są rzeczy, które widzę we śnie 
Jak odgłosy w mieście, hałasy, zgiełk tłumu 
Kolorowe litery gdzieś na wyłomach murów 
Czasy królów odeszły, nastały czasy pełne bólu 
Piszę o tym wszystkim, by poezji stać się bliskim 
Jak ci którzy odeszli, tysiące ludzi 
Jest już późno, czas iść spać, z nie marudzić 
Czekam, kiedy znowu muza do mnie wróci 

Pisane nocą myśli, nacechowane melancholią 
Wiem, że teraz ktoś, gdzieś zostawia myśl się niekończącą 
Stawiając pomnik słowem, co od spichrzu trwalszy 
Jak Horacy piszę, by czasu upływanie zwalczyć 
Mój sposób, by od szarości dnia gdzieś odejść 
Swoja krainę z marzeń, budować swoim słowem 
Odskocznia od tego, co czeka mnie rano 
Nocne pisanie, dobranoc

Grammatik "Jest już późno piszę"




Nawet nie wiem czy upadam czy wstaje
Mam wątpliwość czy śnie czy to już na jawie
Wiem, że nic nie wiem, 
Jakie to proste
Ale czy zastanawiałeś się nad tym co oznacza ten koncept
Upadam, może już nie wstanę, nie wiem
Uwięziony w tej pętli
Skazaniec, sam siebie skazałem

Kłamca

Ej! Ciekawe, jak stworzyć planetę - ciekawe!
Umiem chyba stworzyć atmosferę...? Pewnie!
Ciekawe, jak się lata UFO,
i czy nie jest duszno pochowanym ufoludkom. Dziwne.
Ciekawe, czy nam starczy wody.
Czy światłowody będą łączyć szklane domy? Może...
Ciekawe, jak wygląda krew - 
obcych krew! Bo moja, to już dawno wiem...
Ciekawe, jak to stać na Marsie
i widząc Ziemię w pasie pstryknąć piękną fotografię - właśnie!
Ciekawe, jak powstało życie,
ciekawe, czy jak wrócą, to nam zburzą piramidę? Serio?!
Ciekawe, gdzie są czarne dziury,
ciekawe, co jest na dnie ich - drugie dno? Ciekawe...
Ciekawe, co jest tam, pod ziemią - piekło, a może tylko jakieś inne piętro?
Niemoc...




To jest świat, którego nigdy nie poznasz - za życia...?

To są rzeczy, których nigdy się nie dowiesz...




Ciekawe, ile jest galaktyk,
czy ci pozostali myślą, że są tam też sami? Myślę!
Czy osiągniemy nieśmiertelność?
Nie tą ostateczną, ale tą cielesną! Nie wiem.
Ciekawe, czy się cofną w czasie 
i mi podpowiedzą, czy ja kiedyś miałem rację? Ważne?
Ciekawe, jak rozpoznać magię
i jej korelacje ze Wszechświatem - to straszne!
Bracie, ciekawe, czy wybuchnie Słońce
i czy koniec Ziemi będzie taki, jak początek... Jej?
Ciekawe, jak to być zegarem
i trzymać równowagę, wisząc przypiętym na ścianie - jak krzyż.
Ciekawe, ile lat ma Wszechświat
i kto był świadkiem jego narodzenia - poeta? Może.
Ciekawe, co to samobójstwo,
czy tak rzeczywiście smutno jest zobaczyć bóstwo? Usnąć...

Za nami wyspy przebiśniegów, miejsca naszych snów,
blade źdźbła trawy wychylają się spod naszych stóp.
To musi coś znaczyć - roztapiamy lód
tu, gdzie każda doba przeżyta razem to mały cud.
Nie trać mnie, możesz myśleć, że to koniec,
ale nie mów 'zniosę mróz ale zamarzłbym w tym słowie'.
To nie jest koniec i nawet jeśli nie wiem co to jest,
to nie pozwolę nam zamknąć powiek.
Niesiemy życie przez martwą ciszę i zimny świat,
polarną noc bez zórz, bez gwiazd.
Wokół morze ścięte w lód, wiatr zdeptany w szadź,
przestrzeń beznadziejnie nie chce, trwa.
Nie trać mnie, rozpal mnie wokół
Nie jestem przypadkiem w Twoim życiu - jest powód
i znasz go, i to lepiej niż ja o wiele.
Nie trać mnie, jestem Twoim marzeniem,
Nie trać jej, nadziei na nasze spełnienie,
Nie trać mnie...

Nie trać mnie, idziemy przez polarną noc.
Choć słońce nie wschodzi, ja mam jasność,
bo mam w dłoni Twoją dłoń, przy skroni Twoją skroń.
Słońce nie wschodzi, jesteś moją gwiazdą - płoń!
Tysiące kilometrów pustki wokół - to nic.
Nie zniosę tylko kropli pustki w oku Twoim.
My musimy biec, kiedy czas stoi.
My musimy chcieć, gdy słońce nie chce wschodzić.
Nie trać mnie, choć nie powiem ci kiedy dojdziemy,
póki idziemy lód nie może nas w siebie zamienić.
Chodź, krok w krok, biodro w biodro
Nie jest nam chłodno w ten ziąb
To jemu jest gorąco przy nas
Uwierz, wytrzymaj, umiesz zatrzymać rezygnację
i zrezygnować z niej, zamiast rezygnować z nas.
Nie trać mnie, nawet jeśli chcesz końca i masz rację.

Czy zawsze osobni
pójdziemy przez życie
po innych drogach
choć w tym samym czasie
niby w jednym mieście
ale rozłączeni
chorzy od marzeń
i spragnieni siebie
lecz ciągle dalecy
i wciąż nieuchwytni
niby najbliżsi
bo złączeni sercem
lecz karmieni co dzień
goryczą tęsknoty
niby połączeni
małą kroplą czasu
lecz obarczeni
tysiącami rozstań
niby szczęśliwi
bo z miłością w dłoniach
lecz zapłakani
bo czekanie boli

jak los przekonać
aby nam pozwolił
ziarna miłości
porozrzucać w czasie

Przestań przepraszać
Przestań wymagać, lepiej zacznij zauważać
Życie mija jak chwila i jak My nie zawraca
Szansa się zdarza na wszystko tylko raz
Tylko Ty, tylko ja, tylko My, cały Świat
A ja widzę, czuję, słyszę, mówię o tym
Ty otwierasz oczy, tylko gdy potrzebujesz...
Rozmawiam o uczuciach ze Światem, nie co jest modne
Nie wystarczy spojrzeć, by dostrzec jak patrzysz
To dobrze, bo budujemy wspólną historię
Nie słyszysz? - zrób głośniej, pomyśl dwukrotnie
Zrozum i poczuj jak Twoje serce staje się wolne

Banita

Wyruszyłem na pustynie samotności i nieszczęścia
Sam wpadłem w jej otchłań
Choć szczęście było w moich ramionach
Wypuściłem je...
A teraz idę przerażony poprzez bezmiar piasku samotności
Marząc o wehikule czasu
Moje szczęście widzę tylko w snach...